1 In finem, pro his qui immutabuntur, in tituli inscriptionem ipsi David, in doctrinam,
2 cum succendit Mesopotamiam Syriae et Sobal, et convertit Joab, et percussit Idumaeam in valle Salinarum duodecim millia.
3 [Deus, repulisti nos, et destruxisti nos ; iratus es, et misertus es nobis.
4 Commovisti terram, et conturbasti eam ; sana contritiones ejus, quia commota est.
5 Ostendisti populo tuo dura ; potasti nos vino compunctionis.
6 Dedisti metuentibus te significationem, ut fugiant a facie arcus ; ut liberentur dilecti tui.
7 Salvum fac dextera tua, et exaudi me.
8 Deus locutus est in sancto suo : laetabor, et partibor Sichimam ; et convallem tabernaculorum metibor.
9 Meus est Galaad, et meus est Manasses ; et Ephraim fortitudo capitis mei. Juda rex meus ;
10 Moab olla spei meae. In Idumaeam extendam calceamentum meum : mihi alienigenae subditi sunt.
11 Quis deducet me in civitatem munitam ? quis deducet me usque in Idumaeam ?
12 nonne tu, Deus, qui repulisti nos ? et non egredieris, Deus, in virtutibus nostris ?
13 Da nobis auxilium de tribulatione, quia vana salus hominis.
14 In Deo faciemus virtutem ; et ipse ad nihilum deducet tribulantes nos.]