Mark 5

1 Καὶλθον εἰς τ πέραν τῆς θαλάσσης εἰς τὴν χώραν τῶν Γερασηνῶν.

2 καὶξελθόντος αὐτοῦκ τοῦ πλοίου εὐθὺςπήντησεν αὐτῷκ τῶν μνημείωννθρωποςν πνεύματικαθάρτῳ,

3 ς τὴν κατοίκησιν εἶχενν τοῖς μνήμασιν, καὶ οὐδὲλύσει οὐκέτι οὐδεὶςδύνατο αὐτὸν δῆσαι

4 διὰ τ αὐτὸν πολλάκις πέδαις καὶλύσεσι δεδέσθαι καὶ διεσπάσθαιπ αὐτοῦ τὰςλύσεις καὶ τὰς πέδας συντετρῖφθαι, καὶ οὐδεὶςσχυεν αὐτὸν δαμάσαι

5 καὶ διὰ παντὸς νυκτὸς καὶμέραςν τοῖς μνήμασιν καὶν τοῖςρεσινν κράζων καὶ κατακόπτωναυτὸν λίθοις.

6 καὶδὼν τὸνησοῦνπὸ μακρόθενδραμεν καὶ προσεκύνησεν αὐτόν,

7 καὶ κράξας φωνῇ μεγάλῃ λέγει Τίμοὶ καὶ σοί, Ἰησοῦ υἱ τοῦ θεοῦ τοῦψίστου; ὁρκίζω σε τὸν θεόν, μή με βασανίσῃς.

8 λεγεν γὰρ αὐτῷξελθε τ πνεῦμα τκάθαρτονκ τοῦνθρώπου.

9 καὶπηρώτα αὐτόν Τίνομά σοι; καὶ λέγει αὐτῷ Λεγιὼννομά μοι, ὅτι πολλοίσμεν

10 καὶ παρεκάλει αὐτὸν πολλὰνα μ αὐτὰποστείλῃξω τῆς χώρας.

11 ν δκεῖ πρὸς τρειγέλη χοίρων μεγάλη βοσκομένη

12 καὶ παρεκάλεσαν αὐτὸν λέγοντες Πέμψονμᾶς εἰς τοὺς χοίρους, ἵνα εἰς αὐτοὺς εἰσέλθωμεν.

13 καὶπέτρεψεν αὐτοῖς. καὶξελθόντα τ πνεύματα τκάθαρτα εἰσῆλθον εἰς τοὺς χοίρους, καὶρμησενγέλη κατὰ τοῦ κρημνοῦ εἰς τὴν θάλασσαν, ὡς δισχίλιοι, καὶπνίγοντον τ θαλάσσῃ.

14 Καὶ οἱ βόσκοντες αὐτοὺςφυγον καὶπήγγειλαν εἰς τὴν πόλιν καὶ εἰς τοὺςγρούς καὶλθονδεῖν τίστιν τ γεγονός.

15 καὶρχονται πρὸς τὸνησοῦν, καὶ θεωροῦσιν τὸν δαιμονιζόμενον καθήμενονματισμένον καὶ σωφρονοῦντα, τὸνσχηκότα τὸν λεγιῶνα, καὶφοβήθησαν.

16 καὶ διηγήσαντο αὐτοῖς οἱδόντες πῶςγένετο τ δαιμονιζομένῳ καὶ περὶ τῶν χοίρων.

17 καὶρξαντο παρακαλεῖν αὐτὸνπελθεῖνπὸ τῶνρίων αὐτῶν.

18 καὶμβαίνοντος αὐτοῦ εἰς τ πλοῖον παρεκάλει αὐτὸν δαιμονισθεὶςνα μετ αὐτοῦ.

19 καὶ οὐκφῆκεν αὐτόν, ἀλλὰ λέγει αὐτῷπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου πρὸς τοὺς σούς, καὶπάγγειλον αὐτοῖςσα κύριός σοι πεποίηκεν καὶλέησέν σε.

20 καὶπῆλθεν καὶρξατο κηρύσσεινν τ Δεκαπόλεισαποίησεν αὐτῷησοῦς, καὶ πάντεςθαύμαζον.

21 Καὶ διαπεράσαντος τοῦησοῦν τ πλοίῳ πάλιν εἰς τ πέραν συνήχθηχλος πολὺςπ αὐτόν, καὶν παρὰ τὴν θάλασσαν.

22 καὶρχεται εἷς τῶνρχισυναγώγων, ὀνόματιάϊρος, καὶδὼν αὐτὸν πίπτει πρὸς τοὺς πόδας αὐτοῦ

23 καὶ παρακαλεῖ αὐτὸν πολλὰ λέγωντι Τ θυγάτριόν μουσχάτωςχει, ἵναλθὼνπιθῇς τὰς χεῖρας αὐτῇνα σωθῇ καὶ ζήσῃ.

24 καὶπῆλθεν μετ αὐτοῦ. Καὶκολούθει αὐτῷχλος πολύς, καὶ συνέθλιβον αὐτόν.

25 καὶ γυνὴ οὖσανύσει αἵματος δώδεκατη

26 καὶ πολλὰ παθοῦσαπὸ πολλῶνατρῶν καὶ δαπανήσασα τ παρ αὐτῆς πάντα καὶ μηδὲνφεληθεῖσαλλὰ μᾶλλον εἰς τ χεῖρονλθοῦσα,

27 κούσασα περὶ τοῦησοῦ, ἐλθοῦσαν τχλῳπισθενψατο τοῦματίου αὐτοῦ

28 λεγεν γὰρτιὰνψωμαι κἂν τῶνματίων αὐτοῦ σωθήσομαι.

29 καὶ εὐθὺςξηράνθη πηγὴ τοῦ αἵματος αὐτῆς, καὶγνω τ σώματιτιαταιπὸ τῆς μάστιγος.

30 καὶ εὐθὺςησοῦςπιγνοὺςναυτῷ τὴνξ αὐτοῦ δύναμινξελθοῦσανπιστραφεὶςν τχλῳλεγεν Τίς μουψατο τῶνματίων;

31 καὶλεγον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ Βλέπεις τὸνχλον συνθλίβοντά σε, καὶ λέγεις Τίς μουψατο;

32 καὶ περιεβλέπετοδεῖν τὴν τοῦτο ποιήσασαν.

33 δ γυνὴ φοβηθεῖσα καὶ τρέμουσα, εἰδυῖα γέγονεν αὐτῇ, ἦλθεν καὶ προσέπεσεν αὐτῷ καὶ εἶπεν αὐτῷ πᾶσαν τὴνλήθειαν.

34 δ εἶπεν αὐτῇ Θυγάτηρ, ἡ πίστις σου σέσωκέν σεπαγε εἰς εἰρήνην, καὶσθιγιὴςπὸ τῆς μάστιγός σου.

35 τι αὐτοῦ λαλοῦντοςρχονταιπὸ τοῦρχισυναγώγου λέγοντεςτι θυγάτηρ σουπέθανεν τίτι σκύλλεις τὸν διδάσκαλον;

36 δησοῦς παρακούσας τὸν λόγον λαλούμενον λέγει τρχισυναγώγῳ Μ φοβοῦ, μόνον πίστευε.

37 καὶ οὐκφῆκεν οὐδένα μετ αὐτοῦ συνακολουθῆσαι εἰ μ τὸν Πέτρον καὶάκωβον καὶωάννην τὸνδελφὸνακώβου.

38 καὶρχονται εἰς τὸν οἶκον τοῦρχισυναγώγου, καὶ θεωρεῖ θόρυβον καὶ κλαίοντας καὶλαλάζοντας πολλά,

39 καὶ εἰσελθὼν λέγει αὐτοῖς Τί θορυβεῖσθε καὶ κλαίετε; τ παιδίον οὐκπέθανενλλὰ καθεύδει.

40 καὶ κατεγέλων αὐτοῦ. αὐτὸς δκβαλὼν πάντας παραλαμβάνει τὸν πατέρα τοῦ παιδίου καὶ τὴν μητέρα καὶ τοὺς μετ αὐτοῦ, καὶ εἰσπορεύεταιπουν τ παιδίον

41 καὶ κρατήσας τῆς χειρὸς τοῦ παιδίου λέγει αὐτῇ Ταλιθα κουμ, ὅστιν μεθερμηνευόμενον Τ κοράσιον, σοὶ λέγω, ἔγειρε.

42 καὶ εὐθὺςνέστη τ κοράσιον καὶ περιεπάτει, ἦν γὰρτῶν δώδεκα. καὶξέστησαν εὐθὺςκστάσει μεγάλῃ.

43 καὶ διεστείλατο αὐτοῖς πολλὰνα μηδεὶς γνοῖ τοῦτο, καὶ εἶπεν δοθῆναι αὐτῇ φαγεῖν.

Settings