Mark 10

1 Καὶκεῖθενναστὰςρχεται εἰς τρια τῆςουδαίας καὶ πέραν τοῦορδάνου, καὶ συμπορεύονται πάλινχλοι πρὸς αὐτόν, καὶς εἰώθει πάλινδίδασκεν αὐτούς.

2 Καὶπηρώτων αὐτὸν εἰξεστιννδρὶ γυναῖκαπολῦσαι, πειράζοντες αὐτόν.

3 δποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς Τίμῖννετείλατο Μωϋσῆς;

4 οἱ δ εἶπανπέτρεψεν Μωϋσῆς βιβλίονποστασίου γράψαι καὶπολῦσαι.

5 δησοῦς εἶπεν αὐτοῖς Πρὸς τὴν σκληροκαρδίανμῶνγραψενμῖν τὴνντολὴν ταύτην

6 πὸ δρχῆς κτίσεωςρσεν καὶ θῆλυποίησεν αὐτούς

7 νεκεν τούτου καταλείψεινθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα καὶ προσκολληθήσεται πρὸς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ,

8 καὶσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίανστε οὐκέτι εἰσὶν δύολλὰ μία σάρξ

9 οὖν θεὸς συνέζευξεννθρωπος μ χωριζέτω.

10 Καὶ εἰς τὴν οἰκίαν πάλιν οἱ μαθηταὶ περὶ τούτουπηρώτων αὐτόν.

11 καὶ λέγει αὐτοῖςςνπολύσῃ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ γαμήσῃλλην μοιχᾶταιπ αὐτήν,

12 καὶὰν αὐτὴπολύσασα τὸννδρα αὐτῆς γαμήσῃλλον μοιχᾶται.

13 Καὶ προσέφερον αὐτῷ παιδίανα αὐτῶνψηται οἱ δ μαθηταὶπετίμησαν αὐτοῖς.

14 δὼν δησοῦςγανάκτησεν καὶ εἶπεν αὐτοῖςφετε τ παιδίαρχεσθαι πρός με, μ κωλύετε αὐτά, τῶν γὰρ τοιούτωνστὶν βασιλεία τοῦ θεοῦ.

15 μὴν λέγωμῖν, ὃςν μ δέξηται τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦς παιδίον, οὐ μ εἰσέλθῃ εἰς αὐτήν.

16 καὶναγκαλισάμενος αὐτὰ κατευλόγει τιθεὶς τὰς χεῖραςπ αὐτά.

17 Καὶκπορευομένου αὐτοῦ εἰςδὸν προσδραμὼν εἷς καὶ γονυπετήσας αὐτὸνπηρώτα αὐτόν Διδάσκαλεγαθέ, τί ποιήσωνα ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω;

18 δησοῦς εἶπεν αὐτῷ Τί με λέγειςγαθόν; οὐδεὶςγαθὸς εἰ μ εἷς θεός.

19 τὰςντολὰς οἶδας Μ φονεύσῃς, Μ μοιχεύσῃς, Μ κλέψῃς, Μ ψευδομαρτυρήσῃς, Μποστερήσῃς, Τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα.

20 δφη αὐτῷ Διδάσκαλε, ταῦτα πάνταφυλαξάμηνκ νεότητός μου.

21 δησοῦςμβλέψας αὐτῷγάπησεν αὐτὸν καὶ εἶπεν αὐτῷν σεστερεῖπαγεσαχεις πώλησον καὶ δὸς τοῖς πτωχοῖς, καὶξεις θησαυρὸνν οὐρανῷ, καὶ δεῦροκολούθει μοι.

22 δ στυγνάσαςπὶ τ λόγῳπῆλθεν λυπούμενος, ἦν γὰρχων κτήματα πολλά.

23 Καὶ περιβλεψάμενοςησοῦς λέγει τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ Πῶς δυσκόλως οἱ τ χρήματαχοντες εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ εἰσελεύσονται.

24 οἱ δ μαθηταὶθαμβοῦντοπὶ τοῖς λόγοις αὐτοῦ. ὁ δησοῦς πάλινποκριθεὶς λέγει αὐτοῖς Τέκνα, πῶς δύσκολόνστιν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ εἰσελθεῖν

25 εὐκοπώτερόνστιν κάμηλον διὰ τῆς τρυμαλιᾶς τῆςαφίδος διελθεῖν πλούσιον εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ εἰσελθεῖν.

26 οἱ δ περισσῶςξεπλήσσοντο λέγοντες πρὸςαυτούς Καὶ τίς δύναται σωθῆναι;

27 μβλέψας αὐτοῖςησοῦς λέγει Παρὰνθρώποιςδύνατονλλ οὐ παρὰ θεῷ, πάντα γὰρ δυνατὰ παρὰ τ θεῷ.

28 ρξατο λέγειν Πέτρος αὐτῷδοὺμεῖςφήκαμεν πάντα καὶκολουθήκαμέν σοι.

29 φηησοῦςμὴν λέγωμῖν, οὐδείςστινςφῆκεν οἰκίανδελφοὺςδελφὰς μητέρα πατέρα τέκναγροὺςνεκενμοῦ καὶνεκεν τοῦ εὐαγγελίου,

30 ὰν μ λάβῃκατονταπλασίονα νῦνν τ καιρῷ τούτῳ οἰκίας καὶδελφοὺς καὶδελφὰς καὶ μητέρας καὶ τέκνα καὶγροὺς μετὰ διωγμῶν, καὶν τ αἰῶνι τρχομένῳ ζωὴν αἰώνιον.

31 πολλοὶ δσονται πρῶτοισχατοι καὶ οἱσχατοι πρῶτοι.

32 σαν δν τδῷναβαίνοντες εἰςεροσόλυμα, καὶν προάγων αὐτοὺςησοῦς, καὶθαμβοῦντο, οἱ δκολουθοῦντεςφοβοῦντο. καὶ παραλαβὼν πάλιν τοὺς δώδεκαρξατο αὐτοῖς λέγειν τ μέλλοντα αὐτῷ συμβαίνειν

33 τιδοὺναβαίνομεν εἰςεροσόλυμα, καὶ υἱὸς τοῦνθρώπου παραδοθήσεται τοῖςρχιερεῦσιν καὶ τοῖς γραμματεῦσιν, καὶ κατακρινοῦσιν αὐτὸν θανάτῳ καὶ παραδώσουσιν αὐτὸν τοῖςθνεσιν

34 καὶμπαίξουσιν αὐτῷ καὶμπτύσουσιν αὐτῷ καὶ μαστιγώσουσιν αὐτὸν καὶποκτενοῦσιν, καὶ μετὰ τρεῖςμέραςναστήσεται.

35 Καὶ προσπορεύονται αὐτῷάκωβος καὶωάννης οἱ υἱοὶ Ζεβεδαίου λέγοντες αὐτῷ Διδάσκαλε, θέλομενναὰν αἰτήσωμέν σε ποιήσῃςμῖν.

36 δ εἶπεν αὐτοῖς Τί θέλετε ποιήσωμῖν;

37 οἱ δ εἶπαν αὐτῷ Δὸςμῖννα εἷς σουκ δεξιῶν καὶ εἷςξριστερῶν καθίσωμενν τ δόξῃ σου.

38 δησοῦς εἶπεν αὐτοῖς Οὐκ οἴδατε τί αἰτεῖσθε δύνασθε πιεῖν τ ποτήριονγὼ πίνω, ἢ τ βάπτισμαγὼ βαπτίζομαι βαπτισθῆναι;

39 οἱ δ εἶπαν αὐτῷ Δυνάμεθα. ὁ δησοῦς εἶπεν αὐτοῖς Τ ποτήριονγὼ πίνω πίεσθε καὶ τ βάπτισμαγὼ βαπτίζομαι βαπτισθήσεσθε,

40 τ δ καθίσαικ δεξιῶν μουξ εὐωνύμων οὐκστινμὸν δοῦναι, ἀλλ οἷςτοίμασται.

41 Καὶκούσαντες οἱ δέκαρξαντογανακτεῖν περὶακώβου καὶωάννου.

42 καὶ προσκαλεσάμενος αὐτοὺςησοῦς λέγει αὐτοῖς Οἴδατετι οἱ δοκοῦντεςρχειν τῶνθνῶν κατακυριεύουσιν αὐτῶν καὶ οἱ μεγάλοι αὐτῶν κατεξουσιάζουσιν αὐτῶν.

43 οὐχ οὕτως δέστιννμῖνλλςν θέλῃ μέγας γενέσθαινμῖν, ἔσταιμῶν διάκονος,

44 καὶςν θέλῃνμῖν εἶναι πρῶτος, ἔσται πάντων δοῦλος

45 καὶ γὰρ υἱὸς τοῦνθρώπου οὐκλθεν διακονηθῆναιλλὰ διακονῆσαι καὶ δοῦναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ λύτρονντὶ πολλῶν.

46 Καὶρχονται εἰςεριχώ. καὶκπορευομένου αὐτοῦπὸεριχὼ καὶ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ καὶχλουκανοῦ υἱὸς Τιμαίου Βαρτιμαῖος τυφλὸς προσαίτηςκάθητο παρὰ τὴνδόν.

47 καὶκούσαςτιησοῦς Ναζαρηνόςστινρξατο κράζειν καὶ λέγειν Υἱ Δαυὶδησοῦ, ἐλέησόν με.

48 καὶπετίμων αὐτῷ πολλοὶνα σιωπήσῃ δ πολλῷ μᾶλλονκραζεν Υἱ Δαυίδ, ἐλέησόν με.

49 καὶ στὰςησοῦς εἶπεν Φωνήσατε αὐτόν. καὶ φωνοῦσι τὸν τυφλὸν λέγοντες αὐτῷ Θάρσει, ἔγειρε, φωνεῖ σε.

50 δποβαλὼν τμάτιον αὐτοῦναπηδήσαςλθεν πρὸς τὸνησοῦν.

51 καὶποκριθεὶς αὐτῷησοῦς εἶπεν Τί σοι θέλεις ποιήσω; ὁ δ τυφλὸς εἶπεν αὐτῷ Ραββουνι, ἵναναβλέψω.

52 καὶησοῦς εἶπεν αὐτῷπαγε, ἡ πίστις σου σέσωκέν σε. καὶ εὐθὺςνέβλεψεν, καὶκολούθει αὐτῷν τδῷ.

Settings