Job 2

1 γένετο δςμέρα αὕτη καὶλθον οἱγγελοι τοῦ θεοῦ παραστῆναιναντι κυρίου, καὶ διάβολοςλθενν μέσῳ αὐτῶν παραστῆναιναντίον τοῦ κυρίου.

2 καὶ εἶπεν κύριος τ διαβόλῳ Πόθεν σρχῃ τότε εἶπεν διάβολοςνώπιον τοῦ κυρίου Διαπορευθεὶς τὴνπ οὐρανὸν καὶμπεριπατήσας τὴν σύμ πασαν πάρειμι.

3 εἶπεν δ κύριος πρὸς τὸν διάβολον Προσέσχες οὖν τ θεράποντί μου Ιωβ, ὅτι οὐκστιν κατ αὐτὸν τῶνπὶ τῆς γῆςνθρωποςκακος, ἀληθινός, ἄμεμπτος, θεοσεβής, ἀπεχόμενοςπὸ παντὸς κακοῦτι δχεταικακίας σ δ εἶπας τπάρχοντα αὐτοῦ διὰ κενῆςπολέσαι.

4 πολαβὼν δ διάβολος εἶπεν τ κυρίῳ Δέρμαπὲρ δέρματοςσαπάρχεινθρώπῳ, ὑπὲρ τῆς ψυχῆς αὐτοῦκτείσει

5 οὐ μὴν δλλὰποστείλας τὴν χεῖρά σουψαι τῶνστῶν αὐτοῦ καὶ τῶν σαρκῶν αὐτοῦ εἰ μὴν εἰς πρόσωπόν σε εὐλογήσει.

6 εἶπεν δ κύριος τ διαβόλῳδοὺ παραδίδωμί σοι αὐτόν, μόνον τὴν ψυχὴν αὐτοῦ διαφύλαξον.

7 ξῆλθεν δ διάβολοςπὸ τοῦ κυρίου καὶπαισεν τὸν Ιωβλκει πονηρῷπὸ ποδῶνως κεφαλῆς.

8 καὶλαβενστρακον, ἵνα τὸνχῶρα ξύῃ, καὶκάθητοπὶ τῆς κοπρίαςξω τῆς πόλεως.

9 Χρόνου δ πολλοῦ προβεβηκότος εἶπεν αὐτῷ γυνὴ αὐτοῦ Μέχρι τίνος καρτερήσεις λέγων 9aδοὺναμένω χρόνοντι μικρὸν προσδεχόμενος τὴνλπίδα τῆς σωτηρίας μου 9bδοὺ γὰρφάνισταί σου τ μνημόσυνονπὸ τῆς γῆς, υἱοὶ καὶ θυγατέρες, ἐμῆς κοιλίαςδῖνες καὶ πόνοι, οὓς εἰς τ κενὸνκοπίασα μετὰ μόχθων. 9c σ τε αὐτὸςν σαπρίᾳ σκωλήκων κάθησαι διανυκτερεύων αἴθριος 9d κἀγὼ πλανῆτις καὶ λάτρις τόπονκ τόπου περιερχομένη καὶ οἰκίανξ οἰκίας προσδεχομένη τὸνλιον πότε δύσεται, ἵναναπαύσωμαι τῶν μόχθων καὶ τῶνδυνῶν, αἵ με νῦν συνέχουσιν. 9eλλὰ εἰπόν τιῆμα εἰς κύριον καὶ τελεύτα.

10 δμβλέψας εἶπεν αὐτῇσπερ μία τῶνφρόνων γυναικῶνλάλησας εἰ τγαθὰδεξάμεθακ χειρὸς κυρίου, τ κακὰ οὐχποίσομενν πᾶσιν τούτοις τοῖς συμβεβηκόσιν αὐτῷ οὐδὲνμαρτεν Ιωβ τοῖς χείλεσινναντίον τοῦ θεοῦ.

11 κούσαντες δ οἱ τρεῖς φίλοι αὐτοῦ τ κακὰ πάντα τπελθόντα αὐτῷ παρεγένοντοκαστοςκ τῆςδίας χώρας πρὸς αὐτόν, Ελιφας Θαιμανων βασιλεύς, Βαλδαδ Σαυχαίων τύραννος, Σωφαρ Μιναίων βασιλεύς, καὶ παρεγένοντο πρὸς αὐτὸνμοθυμαδὸν τοῦ παρακαλέσαι καὶπισκέψασθαι αὐτόν.

12 δόντες δ αὐτὸν πόρρωθεν οὐκπέγνωσαν καὶ βοήσαντες φωνῇ μεγάλῃκλαυσανήξαντεςκαστος τὴναυτοῦ στολὴν καὶ καταπασάμενοι γῆν.

13 παρεκάθισαν αὐτῷπτὰμέρας καὶπτὰ νύκτας, καὶ οὐδεὶς αὐτῶνλάλησενώρων γὰρ τὴν πληγὴν δεινὴν οὖσαν καὶ μεγάλην σφόδρα.

Settings