Matthew 13

1 ν τμέρᾳκείνῃξελθὼνησοῦς τῆς οἰκίαςκάθητο παρὰ τὴν θάλασσαν

2 καὶ συνήχθησαν πρὸς αὐτὸνχλοι πολλοί, ὥστε αὐτὸν εἰς πλοῖονμβάντα καθῆσθαι, καὶ πᾶςχλοςπὶ τὸν αἰγιαλὸν εἱστήκει.

3 καὶλάλησεν αὐτοῖς πολλὰν παραβολαῖς λέγωνδοὺξῆλθεν σπείρων τοῦ σπείρειν.

4 καὶν τ σπείρειν αὐτὸν μὲνπεσεν παρὰ τὴνδόν, καὶλθόντα τ πετεινὰ κατέφαγεν αὐτά.

5 λλα δπεσενπὶ τ πετρώδηπου οὐκ εἶχεν γῆν πολλήν, καὶ εὐθέωςξανέτειλεν διὰ τ μχειν βάθος γῆς,

6 λίου δνατείλαντοςκαυματίσθη καὶ διὰ τ μχεινίζανξηράνθη.

7 λλα δπεσενπὶ τὰςκάνθας, καὶνέβησαν αἱκανθαι καὶπνιξαν αὐτά.

8 λλα δπεσενπὶ τὴν γῆν τὴν καλὴν καὶδίδου καρπόν, ὃ μὲνκατὸν δξήκοντα δ τριάκοντα.

9 χωντακουέτω.

10 Καὶ προσελθόντες οἱ μαθηταὶ εἶπαν αὐτῷ Διὰ τίν παραβολαῖς λαλεῖς αὐτοῖς;

11 δποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖςτιμῖν δέδοται γνῶναι τ μυστήρια τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν, ἐκείνοις δ οὐ δέδοται.

12 στις γὰρχει, δοθήσεται αὐτῷ καὶ περισσευθήσεταιστις δ οὐκχει, καὶχειρθήσεταιπ αὐτοῦ.

13 διὰ τοῦτον παραβολαῖς αὐτοῖς λαλῶ, ὅτι βλέποντες οὐ βλέπουσιν καὶκούοντες οὐκκούουσιν οὐδὲ συνίουσιν

14 καὶναπληροῦται αὐτοῖς προφητείασαΐου λέγουσακοῇκούσετε καὶ οὐ μ συνῆτε, καὶ βλέποντες βλέψετε καὶ οὐ μδητε.

15 παχύνθη γὰρ καρδία τοῦ λαοῦ τούτου, καὶ τοῖςσὶν βαρέωςκουσαν, καὶ τοὺςφθαλμοὺς αὐτῶνκάμμυσαν μήποτεδωσιν τοῖςφθαλμοῖς καὶ τοῖςσὶνκούσωσιν καὶ τ καρδίᾳ συνῶσιν καὶπιστρέψωσιν, καὶάσομαι αὐτούς.

16 μῶν δ μακάριοι οἱφθαλμοὶτι βλέπουσιν, καὶ τταμῶντικούουσιν.

17 μὴν γὰρ λέγωμῖντι πολλοὶ προφῆται καὶ δίκαιοιπεθύμησανδεῖν βλέπετε καὶ οὐκ εἶδαν, καὶκοῦσαικούετε καὶ οὐκκουσαν.

18 μεῖς οὖνκούσατε τὴν παραβολὴν τοῦ σπείραντος.

19 παντὸςκούοντος τὸν λόγον τῆς βασιλείας καὶ μ συνιέντος, ἔρχεται πονηρὸς καὶρπάζει τσπαρμένονν τ καρδίᾳ αὐτοῦ οὗτόςστιν παρὰ τὴνδὸν σπαρείς.

20 δπὶ τ πετρώδη σπαρείς, οὗτόςστιν τὸν λόγονκούων καὶ εὐθὺς μετὰ χαρᾶς λαμβάνων αὐτόν,

21 οὐκχει δίζανναυτῷλλὰ πρόσκαιρόςστιν, γενομένης δ θλίψεως διωγμοῦ διὰ τὸν λόγον εὐθὺς σκανδαλίζεται.

22 δ εἰς τὰςκάνθας σπαρείς, οὗτόςστιν τὸν λόγονκούων, καὶ μέριμνα τοῦ αἰῶνος τούτου καὶπάτη τοῦ πλούτου συμπνίγει τὸν λόγον, καὶκαρπος γίνεται.

23 δπὶ τὴν καλὴν γῆν σπαρείς, οὗτόςστιν τὸν λόγονκούων καὶ συνιείς, ὃς δ καρποφορεῖ καὶ ποιεῖ μὲνκατὸν δξήκοντα δ τριάκοντα.

24 λλην παραβολὴν παρέθηκεν αὐτοῖς λέγωνμοιώθη βασιλεία τῶν οὐρανῶννθρώπῳ σπείραντι καλὸν σπέρμαν τγρῷ αὐτοῦ.

25 ν δ τ καθεύδειν τοὺςνθρώπουςλθεν αὐτοῦχθρὸς καὶπέσπειρεν ζιζάνιανὰ μέσον τοῦ σίτου καὶπῆλθεν.

26 τε δβλάστησεν χόρτος καὶ καρπὸνποίησεν, τότεφάνη καὶ τ ζιζάνια.

27 προσελθόντες δ οἱ δοῦλοι τοῦ οἰκοδεσπότου εἶπον αὐτῷ Κύριε, οὐχὶ καλὸν σπέρμασπειραςν τ σγρῷ; πόθεν οὖνχει ζιζάνια;

28 δφη αὐτοῖςχθρὸςνθρωπος τοῦτοποίησεν. οἱ δ δοῦλοι αὐτῷ λέγουσιν Θέλεις οὖνπελθόντες συλλέξωμεν αὐτά;

29 δέ φησιν Οὔ, μήποτε συλλέγοντες τ ζιζάνιακριζώσητεμα αὐτοῖς τὸν σῖτον

30 φετε συναυξάνεσθαιμφότερα μέχρι τοῦ θερισμοῦ καὶν καιρῷ τοῦ θερισμοῦρῶ τοῖς θερισταῖς Συλλέξατε πρῶτον τ ζιζάνια καὶ δήσατε αὐτὰ εἰς δέσμας πρὸς τ κατακαῦσαι αὐτά, τὸν δ σῖτον συναγάγετε εἰς τὴνποθήκην μου.

31 λλην παραβολὴν παρέθηκεν αὐτοῖς λέγωνμοίαστὶν βασιλεία τῶν οὐρανῶν κόκκῳ σινάπεως, ὃν λαβὼννθρωποςσπειρενν τγρῷ αὐτοῦ

32 μικρότερον μένστιν πάντων τῶν σπερμάτων, ὅταν δ αὐξηθῇ μεῖζον τῶν λαχάνωνστὶν καὶ γίνεται δένδρον, ὥστελθεῖν τ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ κατασκηνοῦνν τοῖς κλάδοις αὐτοῦ.

33 λλην παραβολὴνλάλησεν αὐτοῖςμοίαστὶν βασιλεία τῶν οὐρανῶν ζύμῃ, ἣν λαβοῦσα γυνὴνέκρυψεν εἰςλεύρου σάτα τρίαως οὗζυμώθηλον.

34 Ταῦτα πάνταλάλησενησοῦςν παραβολαῖς τοῖςχλοις, καὶ χωρὶς παραβολῆς οὐδὲνλάλει αὐτοῖς

35 πως πληρωθῇ τηθὲν διὰ τοῦ προφήτου λέγοντοςνοίξων παραβολαῖς τ στόμα μου, ἐρεύξομαι κεκρυμμέναπὸ καταβολῆς.

36 Τότεφεὶς τοὺςχλουςλθεν εἰς τὴν οἰκίαν. καὶ προσῆλθον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγοντες Διασάφησονμῖν τὴν παραβολὴν τῶν ζιζανίων τοῦγροῦ.

37 δποκριθεὶς εἶπεν σπείρων τ καλὸν σπέρμαστὶν υἱὸς τοῦνθρώπου

38 δγρόςστιν κόσμος τ δ καλὸν σπέρμα, οὗτοί εἰσιν οἱ υἱοὶ τῆς βασιλείας τ δ ζιζάνιά εἰσιν οἱ υἱοὶ τοῦ πονηροῦ,

39 δχθρὸς σπείρας αὐτάστιν διάβολος δ θερισμὸς συντέλεια αἰῶνόςστιν, οἱ δ θερισταὶγγελοί εἰσιν.

40 σπερ οὖν συλλέγεται τ ζιζάνια καὶ πυρὶ καίεται, οὕτωςσταιν τ συντελείᾳ τοῦ αἰῶνος

41 ποστελεῖ υἱὸς τοῦνθρώπου τοὺςγγέλους αὐτοῦ, καὶ συλλέξουσινκ τῆς βασιλείας αὐτοῦ πάντα τ σκάνδαλα καὶ τοὺς ποιοῦντας τὴννομίαν,

42 καὶ βαλοῦσιν αὐτοὺς εἰς τὴν κάμινον τοῦ πυρόςκεῖσται κλαυθμὸς καὶ βρυγμὸς τῶνδόντων.

43 Τότε οἱ δίκαιοικλάμψουσινςλιοςν τ βασιλείᾳ τοῦ πατρὸς αὐτῶν. ὁχωντακουέτω.

44 μοίαστὶν βασιλεία τῶν οὐρανῶν θησαυρῷ κεκρυμμένῳν τγρῷ, ὃν εὑρὼννθρωποςκρυψεν, καὶπὸ τῆς χαρᾶς αὐτοῦπάγει καὶ πωλεῖ πάντασαχει καὶγοράζει τὸνγρὸνκεῖνον.

45 Πάλινμοίαστὶν βασιλεία τῶν οὐρανῶννθρώπῳμπόρῳ ζητοῦντι καλοὺς μαργαρίτας

46 εὑρὼν δνα πολύτιμον μαργαρίτηνπελθὼν πέπρακεν πάντασα εἶχεν καὶγόρασεν αὐτόν.

47 Πάλινμοίαστὶν βασιλεία τῶν οὐρανῶν σαγήνῃ βληθείσῃ εἰς τὴν θάλασσαν καὶκ παντὸς γένους συναγαγούσῃ

48 ντεπληρώθηναβιβάσαντεςπὶ τὸν αἰγιαλὸν καὶ καθίσαντες συνέλεξαν τ καλὰ εἰςγγη, τ δ σαπρὰξωβαλον.

49 οὕτωςσταιν τ συντελείᾳ τοῦ αἰῶνοςξελεύσονται οἱγγελοι καὶφοριοῦσιν τοὺς πονηροὺςκ μέσου τῶν δικαίων

50 καὶ βαλοῦσιν αὐτοὺς εἰς τὴν κάμινον τοῦ πυρόςκεῖσται κλαυθμὸς καὶ βρυγμὸς τῶνδόντων.

51 Συνήκατε ταῦτα πάντα; λέγουσιν αὐτῷ Ναί.

52 δ εἶπεν αὐτοῖς Διὰ τοῦτο πᾶς γραμματεὺς μαθητευθεὶς τ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶνμοιόςστιννθρώπῳ οἰκοδεσπότῃστιςκβάλλεικ τοῦ θησαυροῦ αὐτοῦ καινὰ καὶ παλαιά.

53 καὶγένετοτετέλεσενησοῦς τὰς παραβολὰς ταύτας, μετῆρενκεῖθεν.

54 καὶλθὼν εἰς τὴν πατρίδα αὐτοῦδίδασκεν αὐτοὺςν τ συναγωγῇ αὐτῶν, ὥστεκπλήσσεσθαι αὐτοὺς καὶ λέγειν Πόθεν τούτῳ σοφία αὕτη καὶ αἱ δυνάμεις;

55 οὐχ οὗτόςστιν τοῦ τέκτονος υἱός οὐχ μήτηρ αὐτοῦ λέγεται Μαριὰμ καὶ οἱδελφοὶ αὐτοῦάκωβος καὶωσὴφ καὶ Σίμων καὶούδας;

56 καὶ αἱδελφαὶ αὐτοῦ οὐχὶ πᾶσαι πρὸςμᾶς εἰσιν; πόθεν οὖν τούτῳ ταῦτα πάντα;

57 καὶσκανδαλίζοντον αὐτῷ. ὁ δησοῦς εἶπεν αὐτοῖς Οὐκστιν προφήτηςτιμος εἰ μν τ πατρίδι καὶν τ οἰκίᾳ αὐτοῦ.

58 καὶ οὐκποίησενκεῖ δυνάμεις πολλὰς διὰ τὴνπιστίαν αὐτῶν.

Settings