Luke 12

1 ν οἷςπισυναχθεισῶν τῶν μυριάδων τοῦχλου, ὥστε καταπατεῖνλλήλους, ἤρξατο λέγειν πρὸς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ πρῶτον Προσέχετεαυτοῖςπὸ τῆς ζύμης, ἥτιςστὶνπόκρισις, τῶν Φαρισαίων.

2 οὐδὲν δ συγκεκαλυμμένονστὶν οὐκποκαλυφθήσεται, καὶ κρυπτὸν οὐ γνωσθήσεται.

3 νθνσαν τ σκοτίᾳ εἴπατεν τ φωτὶκουσθήσεται, καὶ πρὸς τ οὖςλαλήσατεν τοῖς ταμείοις κηρυχθήσεταιπὶ τῶν δωμάτων.

4 Λέγω δμῖν τοῖς φίλοις μου, μ φοβηθῆτεπὸ τῶνποκτεινόντων τ σῶμα καὶ μετὰ ταῦτα μχόντων περισσότερόν τι ποιῆσαι.

5 ποδείξω δμῖν τίνα φοβηθῆτε φοβήθητε τὸν μετὰ τποκτεῖναιχονταξουσίανμβαλεῖν εἰς τὴν γέενναν ναί, λέγωμῖν, τοῦτον φοβήθητε.

6 οὐχὶ πέντε στρουθία πωλοῦνταισσαρίων δύο; καὶνξ αὐτῶν οὐκστινπιλελησμένοννώπιον τοῦ θεοῦ.

7 λλὰ καὶ αἱ τρίχες τῆς κεφαλῆςμῶν πᾶσαιρίθμηνται μ φοβεῖσθε πολλῶν στρουθίων διαφέρετε.

8 Λέγω δμῖν, πᾶςςνμολογήσῃνμοὶμπροσθεν τῶννθρώπων, καὶ υἱὸς τοῦνθρώπουμολογήσειν αὐτῷμπροσθεν τῶνγγέλων τοῦ θεοῦ

9 δρνησάμενός μενώπιον τῶννθρώπωνπαρνηθήσεταινώπιον τῶνγγέλων τοῦ θεοῦ.

10 καὶ πᾶςςρεῖ λόγον εἰς τὸν υἱὸν τοῦνθρώπου, ἀφεθήσεται αὐτῷ τ δ εἰς τγιον πνεῦμα βλασφημήσαντι οὐκφεθήσεται.

11 ταν δ εἰσφέρωσινμᾶςπὶ τὰς συναγωγὰς καὶ τὰςρχὰς καὶ τὰςξουσίας, μ μεριμνήσητε πῶς τίπολογήσησθε τί εἴπητε

12 τ γὰργιον πνεῦμα διδάξειμᾶςν αὐτῇ τρᾳ δεῖ εἰπεῖν.

13 Εἶπεν δέ τιςκ τοῦχλου αὐτῷ Διδάσκαλε, εἰπὲ τδελφῷ μου μερίσασθαι μετμοῦ τὴν κληρονομίαν.

14 δ εἶπεν αὐτῷνθρωπε, τίς με κατέστησεν κριτὴν μεριστὴνφμᾶς;

15 εἶπεν δ πρὸς αὐτούςρᾶτε καὶ φυλάσσεσθεπὸ πάσης πλεονεξίας, ὅτι οὐκν τ περισσεύειν τινὶ ζωὴ αὐτοῦστινκ τῶνπαρχόντων αὐτῷ.

16 εἶπεν δ παραβολὴν πρὸς αὐτοὺς λέγωννθρώπου τινὸς πλουσίου εὐφόρησεν χώρα.

17 καὶ διελογίζετοναυτῷ λέγων Τί ποιήσω, ὅτι οὐκχω ποῦ συνάξω τοὺς καρπούς μου;

18 καὶ εἶπεν Τοῦτο ποιήσω καθελῶ μου τὰςποθήκας καὶ μείζονας οἰκοδομήσω, καὶ συνάξωκεῖ πάντα τὸν σῖτον καὶ τγαθά μου,

19 καὶρῶ τ ψυχῇ μου Ψυχή, ἔχεις πολλὰγαθὰ κείμενα εἰςτη πολλάναπαύου, φάγε, πίε, εὐφραίνου.

20 εἶπεν δ αὐτῷ θεόςφρων, ταύτῃ τ νυκτὶ τὴν ψυχήν σουπαιτοῦσινπὸ σοῦ δτοίμασας, τίνισται;

21 οὕτως θησαυρίζωναυτῷ καὶ μ εἰς θεὸν πλουτῶν.

22 Εἶπεν δ πρὸς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ Διὰ τοῦτο λέγωμῖν, μ μεριμνᾶτε τ ψυχῇ τί φάγητε, μηδὲ τ σώματι τίνδύσησθε.

23 γὰρ ψυχὴ πλεῖόνστιν τῆς τροφῆς καὶ τ σῶμα τοῦνδύματος.

24 κατανοήσατε τοὺς κόρακαςτι οὐ σπείρουσιν οὐδὲ θερίζουσιν, οἷς οὐκστιν ταμεῖον οὐδὲποθήκη, καὶ θεὸς τρέφει αὐτούς πόσῳ μᾶλλονμεῖς διαφέρετε τῶν πετεινῶν.

25 τίς δξμῶν μεριμνῶν δύναταιπὶ τὴνλικίαν αὐτοῦ προσθεῖναι πῆχυν;

26 εἰ οὖν οὐδὲλάχιστον δύνασθε, τί περὶ τῶν λοιπῶν μεριμνᾶτε;

27 κατανοήσατε τ κρίνα πῶς αὐξάνει οὐ κοπιᾷ οὐδὲ νήθει λέγω δμῖν, οὐδὲ Σολομὼνν πάσῃ τ δόξῃ αὐτοῦ περιεβάλετοςν τούτων.

28 εἰ δνγρῷ τὸν χόρτονντα σήμερον καὶ αὔριον εἰς κλίβανον βαλλόμενον θεὸς οὕτωςμφιέζει, πόσῳ μᾶλλονμᾶς, ὀλιγόπιστοι.

29 καὶμεῖς μ ζητεῖτε τί φάγητε καὶ τί πίητε, καὶ μ μετεωρίζεσθε,

30 ταῦτα γὰρ πάντα τθνη τοῦ κόσμουπιζητοῦσιν, ὑμῶν δ πατὴρ οἶδεντι χρῄζετε τούτων.

31 πλὴν ζητεῖτε τὴν βασιλείαν αὐτοῦ, καὶ ταῦτα προστεθήσεταιμῖν.

32 Μ φοβοῦ, τ μικρὸν ποίμνιον, ὅτι εὐδόκησεν πατὴρμῶν δοῦναιμῖν τὴν βασιλείαν.

33 πωλήσατε τπάρχονταμῶν καὶ δότελεημοσύνην ποιήσατεαυτοῖς βαλλάντια μ παλαιούμενα, θησαυρὸννέκλειπτονν τοῖς οὐρανοῖς, ὅπου κλέπτης οὐκγγίζει οὐδὲ σὴς διαφθείρει

34 που γάρστιν θησαυρὸςμῶν, ἐκεῖ καὶ καρδίαμῶνσται.

35 στωσανμῶν αἱσφύες περιεζωσμέναι καὶ οἱ λύχνοι καιόμενοι,

36 καὶμεῖςμοιοινθρώποις προσδεχομένοις τὸν κύριοναυτῶν πότεναλύσῃκ τῶν γάμων, ἵναλθόντος καὶ κρούσαντος εὐθέωςνοίξωσιν αὐτῷ.

37 μακάριοι οἱ δοῦλοικεῖνοι, οὓςλθὼν κύριος εὑρήσει γρηγοροῦνταςμὴν λέγωμῖντι περιζώσεται καὶνακλινεῖ αὐτοὺς καὶ παρελθὼν διακονήσει αὐτοῖς.

38 κἂνν τ δευτέρᾳ κἂνν τ τρίτῃ φυλακῇλθῃ καὶ εὕρῃ οὕτως, μακάριοί εἰσινκεῖνοι.

39 Τοῦτο δ γινώσκετετι εἰδει οἰκοδεσπότης ποίᾳρᾳ κλέπτηςρχεται, οὐκνφῆκεν διορυχθῆναι τὸν οἶκον αὐτοῦ.

40 καὶμεῖς γίνεσθετοιμοι, ὅτιρᾳ οὐ δοκεῖτε υἱὸς τοῦνθρώπουρχεται.

41 Εἶπεν δ Πέτρος Κύριε, πρὸςμᾶς τὴν παραβολὴν ταύτην λέγεις καὶ πρὸς πάντας;

42 καὶ εἶπεν κύριος Τίςραστὶν πιστὸς οἰκονόμος, ὁ φρόνιμος, ὃν καταστήσει κύριοςπὶ τῆς θεραπείας αὐτοῦ τοῦ διδόναιν καιρῷ τ σιτομέτριον;

43 μακάριος δοῦλοςκεῖνος, ὃνλθὼν κύριος αὐτοῦ εὑρήσει ποιοῦντα οὕτως

44 ληθῶς λέγωμῖντιπὶ πᾶσιν τοῖςπάρχουσιν αὐτοῦ καταστήσει αὐτόν.

45 ὰν δ εἴπῃ δοῦλοςκεῖνοςν τ καρδίᾳ αὐτοῦ Χρονίζει κύριός μουρχεσθαι, καὶρξηται τύπτειν τοὺς παῖδας καὶ τὰς παιδίσκας, ἐσθίειν τε καὶ πίνειν καὶ μεθύσκεσθαι,

46 ξει κύριος τοῦ δούλουκείνουνμέρᾳ οὐ προσδοκᾷ καὶνρᾳ οὐ γινώσκει, καὶ διχοτομήσει αὐτὸν καὶ τ μέρος αὐτοῦ μετὰ τῶνπίστων θήσει.

47 κεῖνος δ δοῦλος γνοὺς τ θέλημα τοῦ κυρίου αὐτοῦ καὶ μτοιμάσας ποιήσας πρὸς τ θέλημα αὐτοῦ δαρήσεται πολλάς

48 δ μ γνοὺς ποιήσας δξια πληγῶν δαρήσεταιλίγας. παντὶ δδόθη πολύ, πολὺ ζητηθήσεται παρ αὐτοῦ, καὶ παρέθεντο πολύ, περισσότερον αἰτήσουσιν αὐτόν.

49 Πῦρλθον βαλεῖνπὶ τὴν γῆν, καὶ τί θέλω εἰδηνήφθη

50 βάπτισμα δχω βαπτισθῆναι, καὶ πῶς συνέχομαιωςτου τελεσθῇ.

51 δοκεῖτετι εἰρήνην παρεγενόμην δοῦναιν τ γ; οὐχί, λέγωμῖν, ἀλλ διαμερισμόν.

52 σονται γὰρπὸ τοῦ νῦν πέντεννὶ οἴκῳ διαμεμερισμένοι, τρεῖςπὶ δυσὶν καὶ δύοπὶ τρισίν,

53 διαμερισθήσονται πατὴρπὶ υἱ καὶ υἱὸςπὶ πατρί, μήτηρπὶ θυγατέρα καὶ θυγάτηρπὶ τὴν μητέρα, πενθερὰπὶ τὴν νύμφην αὐτῆς καὶ νύμφηπὶ τὴν πενθεράν.

54 λεγεν δ καὶ τοῖςχλοιςτανδητε νεφέληννατέλλουσανπὶ δυσμῶν, εὐθέως λέγετετιμβροςρχεται, καὶ γίνεται οὕτως

55 καὶταν νότον πνέοντα, λέγετετι Καύσωνσται, καὶ γίνεται.

56 ποκριταί, τ πρόσωπον τῆς γῆς καὶ τοῦ οὐρανοῦ οἴδατε δοκιμάζειν, τὸν δ καιρὸν τοῦτον πῶς οὐκ οἴδατε δοκιμάζειν;

57 Τί δ καὶφαυτῶν οὐ κρίνετε τ δίκαιον;

58 ς γὰρπάγεις μετὰ τοῦντιδίκου σουπρχοντα, ἐν τδῷ δὸςργασίανπηλλάχθαιπ αὐτοῦ, μήποτε κατασύρῃ σε πρὸς τὸν κριτήν, καὶ κριτής σε παραδώσει τ πράκτορι, καὶ πράκτωρ σε βαλεῖ εἰς φυλακήν.

59 λέγω σοι, οὐ μξέλθῃςκεῖθενως καὶ τσχατον λεπτὸνποδῷς.

Settings