Exodus 20

1 Καὶλάλησεν κύριος πάντας τοὺς λόγους τούτους λέγων

2 γώ εἰμι κύριος θεός σου, ὅστιςξήγαγόν σεκ γῆς Αἰγύπτουξ οἴκου δουλείας.

3 οὐκσονταί σοι θεοὶτεροι πλὴνμοῦ.

4 οὐ ποιήσεις σεαυτῷ εἴδωλον οὐδὲ παντὸςμοίωμα, ὅσαν τ οὐρανῷνω καὶσαν τ γ κάτω καὶσαν τοῖςδασινποκάτω τῆς γῆς.

5 οὐ προσκυνήσεις αὐτοῖς οὐδὲ μ λατρεύσῃς αὐτοῖςγὼ γάρ εἰμι κύριος θεός σου, θεὸς ζηλωτὴςποδιδοὺςμαρτίας πατέρωνπὶ τέκναως τρίτης καὶ τετάρτης γενεᾶς τοῖς μισοῦσίν με

6 καὶ ποιῶνλεος εἰς χιλιάδας τοῖςγαπῶσίν με καὶ τοῖς φυλάσσουσιν τ προστάγματά μου.

7 οὐ λήμψῃ τνομα κυρίου τοῦ θεοῦ σουπὶ ματαίῳ οὐ γὰρ μ καθαρίσῃ κύριος τὸν λαμβάνοντα τνομα αὐτοῦπὶ ματαίῳ.

8 μνήσθητι τὴνμέραν τῶν σαββάτωνγιάζειν αὐτήν.

9 ξμέραςργᾷ καὶ ποιήσεις πάντα τργα σου

10 τ δμέρᾳ τβδόμῃ σάββατα κυρίῳ τ θεῷ σου οὐ ποιήσειςν αὐτῇ πᾶνργον, σ καὶ υἱός σου καὶ θυγάτηρ σου, ὁ παῖς σου καὶ παιδίσκη σου, ὁ βοῦς σου καὶ τποζύγιόν σου καὶ πᾶν κτῆνός σου καὶ προσήλυτος παροικῶνν σοί.

11 ν γὰρξμέραιςποίησεν κύριος τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν καὶ πάντα τν αὐτοῖς καὶ κατέπαυσεν τμέρᾳ τβδόμῃ διὰ τοῦτο εὐλόγησεν κύριος τὴνμέραν τὴνβδόμην καὶγίασεν αὐτήν.

12 τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα, ἵνα εὖ σοι γένηται, καὶνα μακροχρόνιος γένῃπὶ τῆς γῆς τῆςγαθῆς, ἧς κύριος θεός σου δίδωσίν σοι.

13 οὐ μοιχεύσεις.

14 οὐ κλέψεις.

15 οὐ φονεύσεις.

16 οὐ ψευδομαρτυρήσεις κατὰ τοῦ πλησίον σου μαρτυρίαν ψευδῆ.

17 οὐκπιθυμήσεις τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον σου. οὐκπιθυμήσεις τὴν οἰκίαν τοῦ πλησίον σου οὔτε τὸνγρὸν αὐτοῦ οὔτε τὸν παῖδα αὐτοῦ οὔτε τὴν παιδίσκην αὐτοῦ οὔτε τοῦ βοὸς αὐτοῦ οὔτε τοῦποζυγίου αὐτοῦ οὔτε παντὸς κτήνους αὐτοῦ οὔτεσα τ πλησίον σούστιν.

18 Καὶ πᾶς λαὸςώρα τὴν φωνὴν καὶ τὰς λαμπάδας καὶ τὴν φωνὴν τῆς σάλπιγγος καὶ τρος τ καπνίζον φοβηθέντες δ πᾶς λαὸςστησαν μακρόθεν.

19 καὶ εἶπαν πρὸς Μωυσῆν Λάλησον σμῖν, καὶ μ λαλείτω πρὸςμᾶς θεός, μήποτεποθάνωμεν.

20 καὶ λέγει αὐτοῖς Μωϋσῆς Θαρσεῖτενεκεν γὰρ τοῦ πειράσαιμᾶς παρεγενήθη θεὸς πρὸςμᾶς, ὅπωςν γένηται φόβος αὐτοῦνμῖν, ἵνα μμαρτάνητε.

21 εἱστήκει δ λαὸς μακρόθεν, Μωϋσῆς δ εἰσῆλθεν εἰς τὸν γνόφον, οὗν θεός.

22 Εἶπεν δ κύριος πρὸς Μωυσῆν Τάδερεῖς τ οἴκῳ Ιακωβ καὶναγγελεῖς τοῖς υἱοῖς Ισραηλμεῖςωράκατετικ τοῦ οὐρανοῦ λελάληκα πρὸςμᾶς

23 οὐ ποιήσετεαυτοῖς θεοὺςργυροῦς καὶ θεοὺς χρυσοῦς οὐ ποιήσετεμῖν αὐτοῖς.

24 θυσιαστήριονκ γῆς ποιήσετέ μοι καὶ θύσετεπ αὐτοῦ τλοκαυτώματα καὶ τ σωτήριαμῶν, τ πρόβατα καὶ τοὺς μόσχουςμῶνν παντὶ τόπῳ, οὗὰνπονομάσω τνομά μουκεῖ, καὶξω πρὸς σ καὶ εὐλογήσω σε.

25 ὰν δ θυσιαστήριονκ λίθων ποιῇς μοι, οὐκ οἰκοδομήσεις αὐτοὺς τμητούς τ γὰργχειρίδιόν σουπιβέβληκαςπ αὐτούς, καὶ μεμίανται.

26 οὐκναβήσῃνναβαθμίσινπὶ τ θυσιαστήριόν μου, ὅπωςν μποκαλύψῃς τὴνσχημοσύνην σουπ αὐτοῦ.

Settings