Ecclesiastes 3

1 Τοῖς πᾶσιν χρόνος, καὶ καιρὸς τ παντὶ πράγματιπὸ τὸν οὐρανόν.

2 καιρὸς τοῦ τεκεῖν καὶ καιρὸς τοῦποθανεῖν, καιρὸς τοῦ φυτεῦσαι καὶ καιρὸς τοῦκτῖλαι πεφυτευμένον,

3 καιρὸς τοῦποκτεῖναι καὶ καιρὸς τοῦάσασθαι, καιρὸς τοῦ καθελεῖν καὶ καιρὸς τοῦ οἰκοδομῆσαι,

4 καιρὸς τοῦ κλαῦσαι καὶ καιρὸς τοῦ γελάσαι, καιρὸς τοῦ κόψασθαι καὶ καιρὸς τοῦρχήσασθαι,

5 καιρὸς τοῦ βαλεῖν λίθους καὶ καιρὸς τοῦ συναγαγεῖν λίθους, καιρὸς τοῦ περιλαβεῖν καὶ καιρὸς τοῦ μακρυνθῆναιπὸ περι λήμψεως,

6 καιρὸς τοῦ ζητῆσαι καὶ καιρὸς τοῦπολέσαι, καιρὸς τοῦ φυλάξαι καὶ καιρὸς τοῦκβαλεῖν,

7 καιρὸς τοῦῆξαι καὶ καιρὸς τοῦάψαι, καιρὸς τοῦ σιγᾶν καὶ καιρὸς τοῦ λαλεῖν,

8 καιρὸς τοῦ φιλῆσαι καὶ καιρὸς τοῦ μισῆσαι, καιρὸς πολέμου καὶ καιρὸς εἰρήνης.

9 τίς περισσεία τοῦ ποιοῦντοςν οἷς αὐτὸς μοχθεῖ

10 εἶδον σὺν τὸν περισπασμόν, ὃνδωκεν θεὸς τοῖς υἱοῖς τοῦνθρώπου τοῦ περισπᾶσθαιν αὐτῷ.

11 σὺν τ πάνταποίησεν καλὰν καιρῷ αὐτοῦ καί γε σὺν τὸν αἰῶναδωκενν καρδίᾳ αὐτῶν, ὅπως μ εὕρῃνθρωπος τ ποίημα, ὃποίησεν θεός, ἀπρχῆς καὶ μέχρι τέλους.

12 γνωντι οὐκστινγαθὸνν αὐτοῖς εἰ μ τοῦ εὐφρανθῆναι καὶ τοῦ ποιεῖνγαθὸνν ζωῇ αὐτοῦ

13 καί γε πᾶςνθρωπος, ὃς φάγεται καὶ πίεται καὶδῃγαθὸνν παντὶ μόχθῳ αὐτοῦ, δόμα θεοῦστιν.

14 γνωντι πάντα, ὅσαποίησεν θεός, αὐτὰσται εἰς τὸν αἰῶναπ αὐτῷ οὐκστιν προσθεῖναι, καὶπ αὐτοῦ οὐκστινφελεῖν, καὶ θεὸςποίησεν, ἵνα φοβηθῶσινπὸ προσώπου αὐτοῦ.

15 τ γενόμενονδηστίν, καὶσα τοῦ γίνεσθαι, ἤδη γέγονεν, καὶ θεὸς ζητήσει τὸν διωκόμενον.

16 Καὶτι εἶδονπὸ τὸνλιον τόπον τῆς κρίσεως, ἐκεῖσεβής, καὶ τόπον τοῦ δικαίου, ἐκεῖσεβής.

17 εἶπαγὼν καρδίᾳ μου Σὺν τὸν δίκαιον καὶ σὺν τὸνσεβῆ κρινεῖ θεός, ὅτι καιρὸς τ παντὶ πράγματι καὶπὶ παντὶ τ ποιήματι.

18 κεῖ εἶπαγὼν καρδίᾳ μου περὶ λαλιᾶς υἱῶν τοῦνθρώπου, ὅτι διακρινεῖ αὐτοὺς θεός, καὶ τοῦ δεῖξαιτι αὐτοὶ κτήνη εἰσὶν καί γε αὐτοῖς.

19 τι συνάντημα υἱῶν τοῦνθρώπου καὶ συνάντημα τοῦ κτήνους, συνάντημαν αὐτοῖςς θάνατος τούτου, οὕτως θάνατος τούτου, καὶ πνεῦμαν τοῖς πᾶσιν καὶ τπερίσσευσεννθρωπος παρὰ τ κτῆνος οὐδέν, ὅτι τ πάντα ματαιότης.

20 τ πάντα πορεύεται εἰς τόποννα τ πάνταγένετοπὸ τοῦ χοός, καὶ τ πάνταπιστρέφει εἰς τὸν χοῦν

21 καὶ τίς οἶδεν πνεῦμα υἱῶν τοῦνθρώπου εἰναβαίνει αὐτὸ εἰςνω, καὶ πνεῦμα τοῦ κτήνους εἰ καταβαίνει αὐτὸ κάτω εἰς γῆν

22 καὶ εἶδοντι οὐκστινγαθὸν εἰ μ εὐφρανθήσεταινθρωποςν ποιήμασιν αὐτοῦ, ὅτι αὐτὸ μερὶς αὐτοῦτι τίςξει αὐτὸν τοῦδεῖννὰν γένηται μετ αὐτόν

Settings