The Acts 17

1 Διοδεύσαντες δ τὴνμφίπολιν καὶ τὴνπολλωνίανλθον εἰς Θεσσαλονίκην, ὅπουν συναγωγὴ τῶνουδαίων.

2 κατὰ δ τ εἰωθὸς τ Παύλῳ εἰσῆλθεν πρὸς αὐτοὺς καὶπὶ σάββατα τρία διελέξατο αὐτοῖςπὸ τῶν γραφῶν,

3 διανοίγων καὶ παρατιθέμενοςτι τὸν χριστὸνδει παθεῖν καὶναστῆναικ νεκρῶν, καὶτι οὗτόςστιν χριστός, ὁησοῦςνγὼ καταγγέλλωμῖν.

4 καί τινεςξ αὐτῶνπείσθησαν καὶ προσεκληρώθησαν τ Παύλῳ καὶ τ Σιλᾷ, τῶν τε σεβομένωνλλήνων πλῆθος πολὺ γυναικῶν τε τῶν πρώτων οὐκλίγαι.

5 ζηλώσαντες δ οἱουδαῖοι καὶ προσλαβόμενοι τῶνγοραίωννδρας τινὰς πονηροὺς καὶχλοποιήσαντεςθορύβουν τὴν πόλιν, καὶπιστάντες τ οἰκίᾳάσονοςζήτουν αὐτοὺς προαγαγεῖν εἰς τὸν δῆμον

6 μ εὑρόντες δ αὐτοὺςσυρονάσονα καί τιναςδελφοὺςπὶ τοὺς πολιτάρχας, βοῶντεςτι Οἱ τὴν οἰκουμένηνναστατώσαντες οὗτοι καὶνθάδε πάρεισιν,

7 οὓςποδέδεκταιάσων καὶ οὗτοι πάντεςπέναντι τῶν δογμάτων Καίσαρος πράσσουσι, βασιλέατερον λέγοντες εἶναιησοῦν.

8 τάραξαν δ τὸνχλον καὶ τοὺς πολιτάρχαςκούοντας ταῦτα,

9 καὶ λαβόντες τκανὸν παρὰ τοῦάσονος καὶ τῶν λοιπῶνπέλυσαν αὐτούς.

10 Οἱ δδελφοὶ εὐθέως διὰ νυκτὸςξέπεμψαν τόν τε Παῦλον καὶ τὸν Σιλᾶν εἰς Βέροιαν, οἵτινες παραγενόμενοι εἰς τὴν συναγωγὴν τῶνουδαίωνπῄεσαν

11 οὗτοι δσαν εὐγενέστεροι τῶνν Θεσσαλονίκῃ, οἵτινεςδέξαντο τὸν λόγον μετὰ πάσης προθυμίας, τ καθμέραννακρίνοντες τὰς γραφὰς εἰχοι ταῦτα οὕτως.

12 πολλοὶ μὲν οὖνξ αὐτῶνπίστευσαν, καὶ τῶνλληνίδων γυναικῶν τῶν εὐσχημόνων καὶνδρῶν οὐκλίγοι.

13 ς δγνωσαν οἱπὸ τῆς Θεσσαλονίκηςουδαῖοιτι καὶν τ Βεροίᾳ κατηγγέληπὸ τοῦ Παύλου λόγος τοῦ θεοῦ, ἦλθον κἀκεῖ σαλεύοντες καὶ ταράσσοντες τοὺςχλους.

14 εὐθέως δ τότε τὸν Παῦλονξαπέστειλαν οἱδελφοὶ πορεύεσθαιωςπὶ τὴν θάλασσανπέμεινάν τε τε Σιλᾶς καὶ Τιμόθεοςκεῖ.

15 οἱ δ καθιστάνοντες τὸν Παῦλονγαγονωςθηνῶν, καὶ λαβόντεςντολὴν πρὸς τὸν Σιλᾶν καὶ τὸν Τιμόθεοννας τάχισταλθωσιν πρὸς αὐτὸνξῄεσαν.

16 ν δ ταῖςθήναιςκδεχομένου αὐτοὺς τοῦ Παύλου, παρωξύνετο τ πνεῦμα αὐτοῦν αὐτῷ θεωροῦντος κατείδωλον οὖσαν τὴν πόλιν.

17 διελέγετο μὲν οὖνν τ συναγωγῇ τοῖςουδαίοις καὶ τοῖς σεβομένοις καὶν τγορᾷ κατὰ πᾶσανμέραν πρὸς τοὺς παρατυγχάνοντας.

18 τινὲς δ καὶ τῶνπικουρείων καὶ Στοϊκῶν φιλοσόφων συνέβαλλον αὐτῷ, καί τινεςλεγον Τίν θέλοι σπερμολόγος οὗτος λέγειν; οἱ δέ Ξένων δαιμονίων δοκεῖ καταγγελεὺς εἶναιτι τὸνησοῦν καὶ τὴννάστασιν εὐηγγελίζετο.

19 πιλαβόμενοί τε αὐτοῦπὶ τὸνρειον Πάγονγαγον, λέγοντες Δυνάμεθα γνῶναι τίς καινὴ αὕτηπὸ σοῦ λαλουμένη διδαχή;

20 ξενίζοντα γάρ τινα εἰσφέρεις εἰς τὰςκοὰςμῶν βουλόμεθα οὖν γνῶναι τίνα θέλει ταῦτα εἶναι.

21 θηναῖοι δ πάντες καὶ οἱπιδημοῦντες ξένοι εἰς οὐδὲντερον ηὐκαίρουν λέγειν τικούειν τι καινότερον.

22 Σταθεὶς δ Παῦλοςν μέσῳ τοῦρείου Πάγουφηνδρεςθηναῖοι, κατὰ πάντας δεισιδαιμονεστέρουςμᾶς θεωρῶ

23 διερχόμενος γὰρ καὶναθεωρῶν τ σεβάσματαμῶν εὗρον καὶ βωμὸννπεγέγραπτογνώστῳ θεῷ. ὃ οὖνγνοοῦντες εὐσεβεῖτε, τοῦτογὼ καταγγέλλωμῖν.

24 θεὸς ποιήσας τὸν κόσμον καὶ πάντα τν αὐτῷ, οὗτος οὐρανοῦ καὶ γῆςπάρχων κύριος οὐκν χειροποιήτοις ναοῖς κατοικεῖ

25 οὐδὲπὸ χειρῶννθρωπίνων θεραπεύεται προσδεόμενός τινος, αὐτὸς διδοὺς πᾶσι ζωὴν καὶ πνοὴν καὶ τ πάντα

26 ποίησέν τεξνὸς πᾶνθνοςνθρώπων κατοικεῖνπὶ παντὸς προσώπου τῆς γῆς, ὁρίσας προστεταγμένους καιροὺς καὶ τὰςροθεσίας τῆς κατοικίας αὐτῶν,

27 ζητεῖν τὸν θεὸν εἰρα γε ψηλαφήσειαν αὐτὸν καὶ εὕροιεν, καί γε οὐ μακρὰνπὸνὸςκάστουμῶνπάρχοντα.

28 ν αὐτῷ γὰρ ζῶμεν καὶ κινούμεθα καὶσμέν, ὡς καί τινες τῶν καθμᾶς ποιητῶν εἰρήκασιν Τοῦ γὰρ καὶ γένοςσμέν.

29 γένος οὖνπάρχοντες τοῦ θεοῦ οὐκφείλομεν νομίζειν χρυσῷργύρῳ λίθῳ, χαράγματι τέχνης καὶνθυμήσεωςνθρώπου, τ θεῖον εἶναιμοιον.

30 τοὺς μὲν οὖν χρόνους τῆςγνοίαςπεριδὼν θεὸς τ νῦν παραγγέλλει τοῖςνθρώποις πάντας πανταχοῦ μετανοεῖν,

31 καθότιστησενμέρανν μέλλει κρίνειν τὴν οἰκουμένηνν δικαιοσύνῃννδρὶρισεν, πίστιν παρασχὼν πᾶσινναστήσας αὐτὸνκ νεκρῶν.

32 κούσαντες δνάστασιν νεκρῶν οἱ μὲνχλεύαζον οἱ δ εἶπανκουσόμεθά σου περὶ τούτου καὶ πάλιν.

33 οὕτως Παῦλοςξῆλθενκ μέσου αὐτῶν

34 τινὲς δνδρες κολληθέντες αὐτῷπίστευσαν, ἐν οἷς καὶ Διονύσιοςρεοπαγίτης καὶ γυνὴνόματι Δάμαρις καὶτεροι σὺν αὐτοῖς.

Settings