2 Corinthians 7

1 ταύτας οὖνχοντες τὰςπαγγελίας, ἀγαπητοί, καθαρίσωμεναυτοὺςπὸ παντὸς μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύματος, ἐπιτελοῦντεςγιωσύνηνν φόβῳ θεοῦ.

2 Χωρήσατεμᾶς οὐδέναδικήσαμεν, οὐδέναφθείραμεν, οὐδέναπλεονεκτήσαμεν.

3 πρὸς κατάκρισιν οὐ λέγω, προείρηκα γὰρτιν ταῖς καρδίαιςμῶνστε εἰς τ συναποθανεῖν καὶ συζῆν.

4 πολλή μοι παρρησία πρὸςμᾶς, πολλή μοι καύχησιςπὲρμῶν πεπλήρωμαι τ παρακλήσει, ὑπερπερισσεύομαι τ χαρᾷπὶ πάσῃ τ θλίψειμῶν.

5 Καὶ γὰρλθόντωνμῶν εἰς Μακεδονίαν οὐδεμίανσχηκεννεσιν σὰρξμῶν, ἀλλν παντὶ θλιβόμενοιξωθεν μάχαι, ἔσωθεν φόβοι

6 λλ παρακαλῶν τοὺς ταπεινοὺς παρεκάλεσενμᾶς θεὸςν τ παρουσίᾳ Τίτου

7 οὐ μόνον δν τ παρουσίᾳ αὐτοῦ, ἀλλὰ καὶν τ παρακλήσει παρεκλήθηφμῖν, ἀναγγέλλωνμῖν τὴνμῶνπιπόθησιν, τὸνμῶνδυρμόν, τὸνμῶν ζῆλονπὲρμοῦ, ὥστε με μᾶλλον χαρῆναι.

8 τι εἰ καὶλύπησαμᾶςν τπιστολῇ, οὐ μεταμέλομαι εἰ καὶ μετεμελόμηνλέπωτιπιστολὴκείνη εἰ καὶ πρὸςρανλύπησενμᾶς),

9 νῦν χαίρω, οὐχτιλυπήθητε, ἀλλτιλυπήθητε εἰς μετάνοιαν, ἐλυπήθητε γὰρ κατὰ θεόν, ἵναν μηδενὶ ζημιωθῆτεξμῶν.

10 γὰρ κατὰ θεὸν λύπη μετάνοιαν εἰς σωτηρίανμεταμέλητονργάζεται δ τοῦ κόσμου λύπη θάνατον κατεργάζεται.

11 δοὺ γὰρ αὐτὸ τοῦτο τ κατὰ θεὸν λυπηθῆναι πόσην κατειργάσατομῖν σπουδήν, ἀλλὰπολογίαν, ἀλλὰγανάκτησιν, ἀλλὰ φόβον, ἀλλὰπιπόθησιν, ἀλλὰ ζῆλον, ἀλλὰκδίκησινν παντὶ συνεστήσατεαυτοὺςγνοὺς εἶναι τ πράγματι.

12 ρα εἰ καὶγραψαμῖν, οὐχνεκεν τοῦδικήσαντος, οὐδὲνεκεν τοῦδικηθέντος, ἀλλ 1ἕνεκεν τοῦ φανερωθῆναι τὴν σπουδὴνμῶν τὴνπὲρμῶν πρὸςμᾶςνώπιον τοῦ θεοῦ.

13 διὰ τοῦτο παρακεκλήμεθα. Ἐπὶ δ τ παρακλήσειμῶν περισσοτέρως μᾶλλονχάρημενπὶ τ χαρᾷ Τίτου, ὅτιναπέπαυται τ πνεῦμα αὐτοῦπὸ πάντωνμῶν

14 τι εἴ τι αὐτῷπὲρμῶν κεκαύχημαι, οὐ κατῃσχύνθην, ἀλλς πάντανληθείᾳλαλήσαμενμῖν, οὕτως καὶ καύχησιςμῶνπὶ Τίτουλήθειαγενήθη.

15 καὶ τ σπλάγχνα αὐτοῦ περισσοτέρως εἰςμᾶςστινναμιμνῃσκομένου τὴν πάντωνμῶνπακοήν, ὡς μετὰ φόβου καὶ τρόμουδέξασθε αὐτόν.

16 χαίρωτιν παντὶ θαρρῶνμῖν.

Settings